استفتاءات
۱. مقتضای آیات و روایات آن است که پیامبران از نظر کمالات و مقام برگزیدگی، دارای درجات متفاوت و برتر از یکدیگر هستند.
۲. ظاهر مجموعه‌ای از ادله آن است که برگزیدگی آنان از زمان تولد بوده است.
۳. البته «اصطفاء» و برگزیدگی، اعم از نبوت است.
۴. برخی از پیامبران کامل، مقام نبوتشان از هنگام تولد، یا حتی پیش از تولد و از عوالم پیشین بوده است؛ مانند سیدالانبیاء حضرت محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله.
۵. میان «وحی نبوت»، «إنباء» و «بعثت به رسالت» تفاوت وجود دارد و بسیاری میان این امور خلط می‌کنند.
۶. آری، وحی مربوط به نبوت در هنگام بعثت به رسالت، عظیم‌تر از وحی نبوت بدون رسالت است و هرچه رسالت سنگین‌تر و مهم‌تر باشد، این وحی نیز ظهور و وضوح بیشتری پیدا می‌کند.
۷. وحی نبوت منحصر به فرستادن یکی از فرشتگان نیست، بلکه صورت‌ها و گونه‌های مختلفی دارد، به‌ویژه پیش از بعثت به رسالت.
۸. گونه‌های وحی نبوت پیش از بعثت به رسالت را می‌توان «ارهاصات نبوت» نامید.
۹. در حدیث مربوط به پرسش‌های زندیق در کتاب الاحتجاج، امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرموده‌اند که انواع و گونه‌های وحی قابل شمارش نیست و این مطلب از اموری است که علما از آن بی‌اطلاع‌اند.
۱۰. در احوال پیامبران علیهم‌السلام، به‌طور کلی، حالات و مراتبی وجود دارد که برای ما مبهم و ناشناخته است، به‌ویژه درباره پیامبرانی که در مراتب پایین‌تر قرار دارند.
۱۱. از جمله این موارد، مطلبی است که درباره حضرت لقمان وارد شده که نبوت و حکمت بر او عرضه شد و میان آن دو مخیر گردید و او حکمت را برگزید، و موارد دیگری نیز وجود دارد.
۱۲. از آیات متعددی چنین به دست می‌آید که «اصطفاء برای عطای کتاب» با «اصطفاء برای نبوت» متفاوت است، هرچند در بیشتر موارد این دو با یکدیگر جمع شده‌اند.