استفتاءات
1. این صیغه در منابع زیر نقل شده است:
۱- کتاب فقه رضوی.
۲- کتاب شلمغانی.
۳- کتاب الشرائع، تألیف ابن بابویه پدر.
۴- در یکی از نسخههای کتاب مصباح المتهجد.
۵- در یکی از نسخههای مختصر مصباح المتهجد.
۶- در فتوای سلار دیلمی در کتاب المراسم.
۷- در نسخهای از موثقه ابوبصیر که به مجلسی اول رسیده و ایشان نیز در کتاب و رساله عملیه خود به زبان فارسی، یعنی فقه فارسی، بر اساس آن فتوا داده است.
۸- همچنین گروهی از فقها در قرون مختلف به اختلاف نسخههای موثقه ابوبصیر از جهت افزودههایی در متن روایت اشاره کردهاند.
2. این صیغه در تشهد نماز کفایت میکند؛ هرچند بهتر آن است که مطابق آنچه در دستهای از روایات شهادت ثالثه آمده است، لفظ «أشهد أن علياً ولي الله» یا «أشهد أن علياً أمير المؤمنين حقاً» تکرار شود؛ روایاتی که شیخ صدوق در کتاب من لا يحضره الفقيه و شیخ طوسی در کتابهای المبسوط و النهاية نقل کردهاند.
همچنین در روایت صحیح فضل بن شاذان از امام رضا علیهالسلام آمده است که تشهد اذان با تشهد نماز یکسان است.
3. سید مرتضی در استفتائاتی که در کتاب رسائل ایشان مطرح شده، به وجوب آن فتوا داده است. همچنین شیخ طوسی در کتاب المبسوط، این فتوا به وجوب را بر اساس موازین اجتهادی، صحیح دانسته است؛ هرچند خود ایشان قائل به وجوب آن نیست.
گروهی از فقهای متقدم، متأخر و معاصر نیز به وجوب آن معتقد شدهاند که بر اساس مواردی که ما به آرای آنان دست یافتهایم، شمارشان به بیستوسه نفر میرسد.
