استفتاءات

1. اقرار کردن پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) به وصایت حضرت امیر مؤمنان، علی (علیه‌السلام)، به معنای برتری حضرت علی نسبت‌به ایشان نیست، همان‌طوری که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) به دیگر فرائض و مناسک دینی نیز اقرار کرده‌است در حالی که از همۀ فرایض بر‌تر و والا‌تر است.
2. خداوند تبارک و تعالی می‌فرماید: «آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ؛ پیامبر خود به آنچه از جانب پروردگارش به او نازل شده ایمان دارد (سورۀ مبارکۀ بقره، آیۀ شریفۀ 285)» در حالی که پیامبر از قرآن و آیات قرآن و وحی الهی بر‌تر و والا‌تر است. بر‌اساس معارف قرآنی در‌بارۀ پیامبر و مقام و منزلت ایشان، خود پیامبر وحیی بر‌تر و مستمر و همیشگی است.
3. خداوند در خطاب به پیامبر می‌فرماید: «ثُمَّ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا؛ سپس به تو وحی فرستادیم که از آیین ابراهیم، که یکتا‌پرست و حق‌گرا بود، پیروی کن (سورۀ مبارکۀ نحل، آیۀ شریفۀ 123).» تبعیت پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) از حضرت ابراهیم (علیه‌السلام) به معنای پیروی ایشان از وحی الهی و آیین یکتا‌پرستی است، نه پیروی از شخص ابراهیم خلیل (علیه‌السلام).
4. تبیین مذکور دربارۀ آیۀ «أُولَٰئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ؛ آنان (پیامبران الهی) کسانی هستند که خداوند هدایتشان کرد. پس به هدایت آنان اقتدا کن» نیز صادق است. در این آیۀ شریفه، مراد از «اقتدای پیامبر اکرم» اقتدا به وحی الهی و آیین یکتا‌پرستی است، نه اقتدا به خود انبیا و پیروی از آن ذوات قدس (علیهم‌السلام).
5. در کتاب «بصائر‌الدرجات» روایتی نقل شده‌است که حضرت امیر مؤمنان (علیه‌السلام) از گِلِ اضافیِ پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) خلق شده‌است و ائمۀ اطهار (علیهم‌السلام) از گِلِ اضافیِ حضرت علی (علیه‌السلام) خلق شده‌اند و شیعیان از گِلِ اضافیِ ائمه (علیهم‌السلام) خلق شده‌اند.
6. همان‌طوری که در روایات وارد شده‌است که نور حضرت علی (علیه‌السلام) از نور پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) و نور حضرت فاطمۀ زهرا (علیها‌السلام) از نور پیامبر و حضرت علی و نور حسن و حسین از نور پیامبر و حضرت علی و حضرت فاطمۀ زهرا (علیهم‌السلام) خلق شده‌است.