استفتاءات
در فرض مذکور، با توجه به امتناع جدی زن از ادامهی رابطه و عدم همکاری مرد در بخشش مدت، و همچنین نبودن موارد فسخ، راه شرعی برای پایاندادن به عقد موقت، توسل به طلاق خلع اضطراری (اجباری) با رعایت شرایط زیر است:
۱. بذل مالی از سوی زن:
زن در صورت کراهت شدید، میتواند با بذل مهریه و نفقاتی که از مرد دریافت کرده است، تقاضای طلاق خلع نماید. این بذل بهعنوان عوض برای پایاندادن به عقد است.
۲. امتناع مرد از بذل مدت:
اگر مرد حتی در برابر بذل مالی نیز از انحلال عقد خودداری کند و کراهت زن نیز همچنان شدید و ثابت باشد، در این صورت حاکم شرع میتواند بهعنوان ولایت شرعی و برای رفع ضرر زن، با احراز شرایط، صیغه بذل مدت باقیمانده را از طرف زن و قبول آن از طرف مرد بهطور نیابی جاری نماید.
۳. سابقهی فقهی این نظر:
این حکم مورد تأیید برخی فقیهان بزرگ شیعه، از جمله شیخ طوسی و جمعی از قدما بوده است که در صورت امتناع زن از ادامهی زندگی و فقدان راهحل دیگر، و برای دفع ضرر و حرج شدید، اقدام به طلاق خلع بهصورت اجباری جایز دانستهاند.
اینجانب نیز بر همین مبنا قائل به جواز چنین طلاقی هستم، مشروط بر تحقق همه شرایط یادشده، از جمله:
• کراهت شدید و مستمر زن؛
• امتناع مرد از بذل مدت؛
• آمادگی زن برای بذل مالی به مرد؛
• احراز شرایط از سوی حاکم شرع.