استفتاءات
۱. عرضه، تنها بر محکمات قرآن است.
۲. معیار عمومی آن است که متشابهات روایات و متشابهات آیات بر مجموعهٔ محکمات قرآن و محکمات سنّت پیامبر صلیاللهعلیهوآله و اهلبیت علیهمالسلام عرضه شود.
۳. معیار بزرگتر آن است که متشابهات آیات، متشابهات روایات، متشابهات احکام عقلی و متشابهات وجدان بر مجموعهٔ محکمات کتاب، سنت، عقل و فطرت عرضه گردد.
۴. بلی، میان «دو ثقل» ـ قرآن و حدیث ـ یک ساختار واحد در ظهور وجود دارد؛ یعنی همانگونه که آیات قرآن برای یکدیگر قرینهاند و روایات نیز برای هم قرینهاند، نسبت میان آیات و روایات نیز چنین است و ظهور آنها سنخیت و همآهنگی دارد.
۵. بلی، بیشتر روایات برای تبیین و توضیح ظاهر آیات آمدهاند، نه برای تأویل آنها؛ چنانکه گروهی از بزرگان علمای امامیه نیز بر این باورند.
۶. هرچند بسیاری از علما در علوم دینی با روایات به گونهای رفتار میکنند که گویا روایات جنبهٔ تأویلی دارند نه اینکه در مقام توضیح ظهور آیات باشند، اما نظر درست و استوار همان قول نخست است.