استفتاءات
1. بنابر هریک از اندازههای ذکرشده در دو روایت، حضرت نوح (علیهالسلام) با کشتی و بر فراز دو کوه طواف کرد.
2. بزرگتر بودن طول کشتی از فاصلۀ بین صفا و مروه اشکالی ندارد و با سعی بین آن دو ناسازگار نیست. ابتدای کشتی در ابتدای صفا قرار میگیرد و حرکت را آغاز میکند و وقتی آخر کشتی از مرز و نهایت مروه رد شود، یک شوط به جا آورده میشود.
3. طواف حضرت نوح (علیهالسلام) و کسانی که همراه ایشان بودهاند با رعایت شرایطی صحیح است. اگر حضرت نوح (علیهالسلام) و کسانی که همراه ایشان بودند احرام و سپس نیت طواف کرده باشند، طوافشان صحیح است، زیرا احرامشان و سوار کشتی شدنشان اختیاری بود، نه قهری و بدون اختیار. این مورد قابلمقایسه است با وسایل نقلیۀ امروزی و سوار شدن به آن وسایل برای به جا آوردن سعی بین صفا و مروه، مانند حرکت از فرودگاههای امروزی.
4. شاید مراد از روایتِ «وإنما سمي البيت العتيق لأنه أعتق من الغرق» برتر بودن کعبه از غرق شدن باشد و این معنا با نقطۀ مرکزی طواف بودنِ کعبه منافی نیست. براساس این معنا، مراد روایت مرتفع بودن مسجدالحرام یا مسعا نیست.
5. ما برای این فتوا (نهتنها در طبقۀ اولِ مسعا، بلکه در هر طبقه از طبقات مسعا سعی صحیح است) به یکی از ادلۀ جواز طواف در ارتفاعی بالاتر از دیوارهای کعبه استناد کردیم و علاوه بر آن، به یکی از ادلۀ جواز رمی جمرات از بالا استناد کردیم، اعماز اینکه بالا بودن بهلحاظ موقعیت و جایگاه رمیکننده باشد یا بهلحاظ هدف و چیزی که رمی میشود.