استفتاءات

1. تقسیم و توزیع و تعداد و تعیین حد و مرز آیات شریفه مبتنی بر وحی است و با وحی تعیین شده‌است، همان‌طوری که تقسیم و توزیع و تعیین حد و مرز سوره‌ها امری وحیانی و مبتنی بر وحی است.
2. آری، هر آیه و هر سوره‌ای حقیقتی ملکوتی دارد. به این مطلب روایات مستفیض دلالت دارد.
3. وحدت در هر آیه و سوره محور منظومه‌ای و خوشه‌ای دارد که این محور در معانی جمله‌ها و ترکیب‌ها و کلمه‌ها حضور دارد. این محور به مثابۀ [معنایِ] محکمی است که تفاصیل و جزئیات بر آن عرضه می‌شود و بر آن تکیه می‌کند و بر‌اساس آن معنا می‌یابد. البته نباید این وحدتِ محورِ حاضر در معانی را با وحدت سیاق خلط کرد. بیش‌تر مفسرین وحدت محور را با وحدت سیاق خلط کرده و به اشتباه و خطا رفته‌اند، هر‌چند تعدادی از آن‌ها به تفاوت بین آن دو التفات و توجه کرده‌اند.
4. کشف و فهم این محور در فهم معنا و تفسیر آیه و سوره و خصوصاً در تأویل آیه و سوره اهمیتی وصف‌نشدنی دارد.