استفتاءات

السؤال : ورثهٔ یک مرحوم دعوایی طرح کرده‌اند تا همسر پدرشان را از ارث بردن خارج کنند، زیرا معتقدند ازدواج باطل بوده است. در مقابل، همسر دعوایی برای اثبات صحت ازدواج با مرحوم اقامه کرده است. ورثه بر بطلان ازدواج استناد می‌کنند؛ چون این ازدواج، ازدواج چهارم پس از سه طلاق بوده و بدون «محلِّل» انجام شده است. در حالی‌ که همسر ادعا می‌کند طلاق اول و دوم صوری بوده است برای رفع مشکلاتی که همسر اولِ شوهر ایجاد کرده بود، اما طلاق سوم صحیح بوده است. و مرحوم با او توافق کرده بود که طلاق اول و دوم صوری باشد، هرچند در اسناد طلاق نوشته شده که طلاق جامعِ شرایط شرعی و ثبت‌شده در محاکم جعفری است. او ادعا می‌کند پس از هشت سال از طلاق سوم، بار دیگر با عقد جدید و رسمی ازدواج کرده‌اند. طبق گفتهٔ زن، هنگام توضیح وضعیت برای مأذون، وی ادعا می‌کند که مأذون گفته طلاق اول و دوم باطل بوده و فقط یک طلاق صحیح میان آنها واقع شده، و بر همین اساس مأذون حاضر شده آن‌ها را در سال ۱۹۹۵ دوباره عقد کند. سند رسمی ازدواج نیز صادر شد، با وجود اینکه پیش از آن سه سند رسمی طلاق وجود داشت. چند سال پیش از مطرح شدن دعوا، مأذون و همچنین شوهر از دنیا رفته‌اند. اکنون در جریان دعوا، زن مدعی فساد دو طلاقی است که در سال ۱۹۸۲ واقع شده، اما ورثه می‌گویند هیچ دلیلی بر بطلان آن دو طلاق وجود ندارد. نظر شما چیست؟ همسر علاوه بر ادعای بطلان طلاق اول و دوم به‌دلیل صوری بودن، همچنین به بطلان طلاق به‌خاطر وقوع جماع پیش از طلاق در همان روز وقوع طلاق نیز استناد می‌کند. و ادعا می‌کند که پس از ازدواج آخر، تا زمان فوت مرحوم با او زندگی کرده و از او مراقبت می‌کرده است. ادعای وقوع جماع پیش از طلاق فقط از طرف اوست. شاهدانی آورده، اما آنان فقط بر زوجیت شهادت دادند و از وقوع طلاق بی‌اطلاع بودند