الاستفتاءات

1. اگر اول ماه اعلام نشده باشد و شخص آن روز را روزه نگرفته باشد، سپس اول ماه بودن ثابت و اعلام شود، بعد از اعلامِ اولِ ماه، باید امساک و از مبطلات روزه پرهیز کند و بعد از ماه مبارک رمضان، روزۀ یک روز را قضا کند. برای شخص فقط قضای یک روز واجب است و کفاره‌ای بر ذمۀ او نیست.
اگر شخص قبل از اعلامِ اولِ ماه بودن، به نیت ماه شعبان روزه گرفته باشد، بعد از اعلامِ اولِ ماه و بعد از اطلاع شخص از آن، باید نیت خود را به روزۀ ماه مبارک رمضان تغییر دهد و روزه‌اش صحیح است.
اگر شخص قبل از اعلامِ اولِ ماه بودن، به نیت ماه شعبان روزه گرفته باشد و، حتی بعد از اعلامِ اولِ ماه، از حلولِ ماهِ رمضان بی‌خبر باشد [و در‌نتیجه نیت خود را به روزۀ ماهِ رمضان تغییر ندهد]، روزه‌اش صحیح و به‌عنوان روزۀ ماهِ مبارکِ رمضان محسوب می‌شود، نه روزۀ ماهِ شعبان.

2. شخص می‌تواند یوم‌الشک را روزه بگیرد و می‌تواند روزه نگیرد و افطار کند، یعنی روزۀ احتیاطی در یوم‌الشک واجب نیست، هر‌چند شخص ظن قوی بر حلولِ ماهِ مبارکِ رمضان داشته باشد. آری، افضل این است که شخص در روز یوم‌الشک روزه بگیرد.
[آن‌چه گفته شد، دربارۀ صورتی است که شخص ظن، هر‌چند ظن قوی، به حلولِ ماهِ مبارکِ رمضان داشته باشد.] اگر شخص اطمینان داشته باشد که هلال دیده خواهد شد، لازم است از روی احتیاط و به نیت ماه شعبان، روزه بگیرد.